Πολλές φορές σε αρκετούς κωπηλάτες τίθεται ενα μεγάλο δίλημμα, να αγωνιστούν στην ελαφριά ή στην ανοικτή κατηγορία;

Τα ανθρωπομετρικά χαρακτηριστικά αλλά και ο σωματότυπος των περισσοτέρων Ελλήνων αθλητών και αθλητριών προσιδιάζει περισσότερο μ’ εκείνα των κωπηλατών της ελαφριάς κατηγορίας. Αυτό γιατί το σωματικό βάρος των περισσοτέρων κωπηλατών είναι περίπου στα 80 kg και αντίστοιχα για τις γυναίκες στα 65-70 kg. Οπότε αναγκαστικά ‘’μπαίνουν’’ στη διαδικασία της σκέψης του να τροποποιήσουν το βάρος τους έτσι ώστε να μπορέσουν να μάθουν ν’ αγωνίζονται ως ελαφριοί-ες. Οι πιο πετυχημένοι ελαφροβαρίστες κωπηλάτες συνήθως είναι ψηλοί με μέτριου επιπέδου μυϊκή μάζα και χαμηλά ποσοστά λίπους. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν πραγματικοί ελαφροβαρίστες επειδή το φυσικό ή προαγωνιστικό βάρος είναι τουλάχιστον 2-4 kg πάνω από το επιθυμητό βάρος, παρά τα αντικειμενικά χαμηλά ποσοστά σωματικού λίπους.

Πολλοί πιστεύουν (και μερικές φορές δικαιολογημένα) πως η ελαφριά κατηγορία είναι πιο ‘’εύκολη’’ στο να διακριθεί κανείς και αυτό γιατί οι αγωνιστικοί χρόνοι σε μεγάλες κωπηλατικές διοργανώσεις είναι πιο ανεβασμένοι σε σχέση με την ανοικτή κατηγορία. Αυτό όμως είναι το λεγόμενο ‘’τυράκι’’ που βλέπουν οι περισσότεροι αθλητές ή και προπονητές και δεν βλέπουν τους κινδύνους (φάκα) που εγκυμονούν.

Από τη σκέψη μέχρι την υλοποίηση του επιθυμητού βάρους-στόχου υπάρχουν πολλά μονοπάτια και εμπόδια που πρέπει να διανυθούν αλλά και να καμφθούν. Το να είναι κάποιος ελαφρύς αποτελεί μια διαδικασία αρκετά επίπονη. Για να μπορέσει ένας κωπηλάτης να αγωνιστεί, με σωματικό βάρος χαμηλότερο από το φυσιολογικό, θα πρέπει να ακολουθεί ειδικό πρόγραμμα τόσο προπόνησης όσο και διατροφής. Το προπονητικό του πρόγραμμα πρέπει να είναι δομημένο με τέτοιο τρόπο που, ναι μεν να προσφέρει τις απαραίτητες καρδιοαναπνευστικές προσαρμογές που χρειάζεται για τον αγώνα αλλά και να μην προκαλεί ανεπιθύμητες προσαρμογές όπως για παράδειγμα μυϊκή υπερτροφία που αναγκαστικά θα οδηγήσει στην αύξηση της μυϊκής μάζας και κατα συνέπεια στην αύξηση του σωματικού βάρους. Όσον αφορά το πρόγραμμα διατροφής τους σίγουρα θα είναι περιοριστικό και αρκετά αυστηρό. Η στέρηση της διατροφικής ελευθερίας ενός κωπηλάτη καθώς και η επιβολή κανόνων που να ανατρέπουν τις καθημερινές διατροφικές του συνήθειες, αποτελεί μια διαδικασία αρκετά δύσκολη.

Βέβαια υπάρχει και η άποψη ότι στο βωμό του πρωταθλητισμού το κύριο μέλημα είναι η μεγιστοποίηση της αθλητικής απόδοσης. Υπήρξαν όμως στο παρελθόν κωπηλάτες που προσπάθησαν να δοκιμάσουν την τύχη τους σαν ελαφριοί και κατέληξαν με διατροφικές διαταραχές και μερικοί από αυτούς διέκοψαν ακόμα και την παραμικρή αθλητική δραστηριότητα. Κύριο μέλημα των αθλητών είναι να διαπιστώσουν αν πραγματικά μπορούν να ανταπεξέλθουν στην ελαφριά κατηγορία, τόσο σωματικά όσο και ψυχικά. Επίσης υπάρχουν παραδείγματα αθλητών που στο παρελθόν ήταν ελαφριοί και μάλιστα με αρκετές επιτυχίες, οι οποίοι μετεπήδησαν στην βαριά κατηγορία επιτυγχάνοντας ακόμα περισσότερες επιτυχίες. Τρανό παράδειγμα χρόνιας και σκληρής δουλειάς αποτελούν τα αδέρφια Νίκος και Αποστόλης Γκουντούλας !!!!!!!

Συμπερασματικά, η ελαφριά κατηγορία είναι μια κατηγορία που κρύβει πολλούς κινδύνους αλλά και συνάμα μια κατηγορία στην οποία ένας αθλητής μαθαίνει πάρα πολλά (κυρίως για τα όρια του). Η παρακολούθηση των ελαφριών κωπηλατών από εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό κρίνεται απαραίτητη για την προάσπιση πρωτίστως της υγείας τους αλλά και φυσικά για την ανοδική πορεία της αθλητικής τους απόδοσης.